Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2009/9719 K.2010/11258

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm tazminat miktarları, yoksulluk nafakası, katkı payı, harç ve yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1- Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davalı-davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Borçlar Kanununun 42 ve 44. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK.md.174/1) ve manevi (TMK .md. 174/2) tazminat takdiri gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi isabetsiz olmuştur.

2-Davalı-davacı kadının tazminatlara faiz talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Davalı-davacı kadın birleşen dava dilekçesi ile yoksulluk nafakası isteğinde bulunmuştur. Bu konuda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir.

4-Davalı-davacı kadının boşanma davasının kabulü yönünde oluşan hüküm, temyiz kapsamı dışında tutularak kesinleştiğinden, davalı-davacı kadının mal rejiminin tasfiyesine ilişkin talebi incelenebilir duruma gelmiştir. Delillerin bu çerçevede değerlendirilerek, hasıl olacak sonuca göre karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.