Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/13631 K.2011/14696

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerle, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebebiyet veren olaylarda, davalı-karşı davacı kadının aşırı kıskanç tavırlar sergileyip, eşini haksız yere itham ederek ceza mahkemesinde yargılanmasına sebebiyet vermesine karşılık, davacı-karşı davalı kocanın da eşine ve ailesine yönelik ağır hakaretlerde bulunduğu, gerçekleşen bu durum karşısında davalı-davacı kadının boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/2.madde koşullarının oluştuğu anlaşılmaktadır.

Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davalı-karşı davacı kadın da dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, davalı-karşı davacı kadının davasının da kabulüne karar verilecek yerde, yetersiz gerekçeyle davanın reddi doğru bulunmamıştır.