Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/16590 K.2011/18044

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Taraflardan S.Ş.B. birleştirilen Marmaris 3. Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesinin 2010/81 esas sayılı dosyasında tazminat ve nafaka talepleri yanında boşanma isteğinde bulunduğu halde; davalı-davacı kadının birleşen boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi usul ve yasaya aykırı olup. bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı birleşen boşanma davasında Türk Medeni Kanununun 169. maddesi uyarınca tedbir nafakası talebinde bulunmuştur.

Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.