Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17431 K.2012/1124

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur tespiti, tazminatlar, nafakalar, Z. R. ile ilgili kişisel ilişki ve tasarruf yetkisinin sınırlandırılması isteği yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 24.1.2012 günü duruşmalı temyiz eden davalı-davacı F.D. vekili Av. S..B.geldi. Karşı taraf temyiz eden davacı-davalı S. D. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının tüm, davalı-davacı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazları yersizdir.

2-Evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda mahkemenin kabulünde olduğu üzere taraflar eşit kusurludur. Eşit kusurlu davacı-davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi koşulları oluşmadığı halde maddi tazminata hükmedilmesi doğru değildir.

3-Velayeti anneye verilen müşterek çocuk K. C.'un dava sırasında baba yanında kalması nedeniyle bu çocuk için için takdir edilen tedbir nafakasının 1.5.2009 günlü oturumda kaldırılmış olduğu gözetilmeden dava tarihinden itibaren tedbir nafakasına karar verilmesi hatalıdır.

4-Davacı-davalı kadın tarafından müşterek çocuklar K..C.. için 2000 TL. Z..R.. için 1000 TL. tedbir nafakası istenilmiş, 11.5.2010 tarihli dilekçe ile de bu miktar nafakaların iştirak nafakası olarak devam etmesi talep edilmiştir. Bu yön nazara alınmadan talep aşılmak suretiyle K..C.. için 2.250 TL. ve Z.. R.. için 2000 TL. tedbir ve iştirak nafakalarına karar verilmesi de usul ve yasaya aykırıdır (HUMK.mad.74, HMK.mad.26).

5-Velayeti anneye verilen 15.10.2005 doğumlu Zeynep Rüya ile davalı-davacı baba arasında yatılı kalacak şekilde kişisel ilişki kurulmamış olması da doğru değildir.