Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/17691 K.2011/18483

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, yoksulluk nafakası ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadının davasının reddine karar verildiği halde kendisini bu davada vekille temsil ettiren davacı-davalı koca yararına karar tarihindeki tarife uyarınca vekalet ücretine hükmedilmemesi, usul ve yasaya aykırı olup; bozmayı gerektirmiştir.

3-Toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın terk hukuksal nedeniyle (TMK.m.164) açtığı ve davalı-davacı kadının evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuksal nedenine dayanan (TMKm.166/1-2) boşanma davaları retle sonuçlanıp kesinleşmiştir.

Terk ihtarı çekilmesi, ihtar çeken eş için karşı tarafın ihtardan önceki kusurlu davranışlarını af anlamına geldiği gibi, Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesine dayalı davanın reddi de davadan önceki olayların, davacı bakımından yeniden boşanma nedeni yapılmasını ortadan kaldırır. Diğer yandan reddedilen boşanma davalarından sonra boşanmaya neden olabilecek yeni bir olayın varlığı da ileri sürülmemiş ve kanıtlanmamıştır.

Bu durumda, boşanma hükmü temyiz edilmediğinden kesinleşmekle birlikte; tarafların kusurundan söz etme olanağı bulunmamaktadır. Yoksulluk nafakası istenmesinde, nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Davalı-davacı kadın yoksulluk nafakası isteminde bulunmuştur. Başkaca gelir ve malvarlığı bulunmayan davalı-davacı kadının aylık 380 TL. emekli maaşı onu yoksulluktan kurtaracak yeterlilikte değildir.

Açıklanan nedenlerle, Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki yoksulluk nafakası verilmesi koşulları oluştuğu halde; davalı-davacı kadının yoksulluk nafakası isteminin reddine karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.