Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/19421 K.2011/19538

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, tazminatlar, nafaka, ziynet alacağı ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalının velayet, manevi tazminat, nafaka ve ziynet alacağına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden; boşanmaya neden olan olaylarda birlik görevlerini yerine getirmeyen davacı kocanın tamamen kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Davalının herhangi bir kusuru kanıtlanmış değildir. Türk Medeni Kanununun 166/3.maddesi koşulları da gerçekleşmemiştir. Mahkemece bu hususlar nazara alınmadan boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu kusur tespitine bağlı olarak davalı kadının Türk Medeni Kanunun 174/1.maddesi uyarınca maddi tazminat isteğinin reddedilmesi doğru olmamıştır.

3-Davacı, dava dilekçesinde ve 16.09.2009 günlü duruşmada açıkça dava ile ilgili yargılama gideri istemediğini bildirdiği halde, mahkemece bu yön nazara alınmadan davalının yargılama gideri ve vekalet ücreti ile sorumlu tutulması da doğru olmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanması gerektiği düşüncesiyle 2.bentte yeralan değerli çoğunluk görüşüne katılmıyorum.