Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/20104 K.2011/20610

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı Türk Medeni Kanununun 166/1-2 maddesine dayalı olarak evlilik birliğinin temelinden sarsılması hukuki sebebiyle boşanma davası açmış olup davalının ise Kozan Sulh Hukuk Mahkemesinin 26.05.2010 gün 107/515 sayılı kararı ile Türk Medeni Kanunun 405.maddesi uyarınca kısıtlandığı anlaşılmaktadır. Davalının davranışları iradi olmadığından kendisine kusur yüklenemez. Türk Medeni Kanununun 165.maddesi uyarınca açılmış bir dava da bulunmamaktadır. Davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

2-Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1) geçimine, (TMK md.185/3) malların yönetimine (TMK. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.md.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.