Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/2259 K.2010/3959

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm kusur, tazminatlar, tedbir nafakası, yargılama gideri ve vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kocanın tüm, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.

Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 BK.md.42 ve 44 ) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kocanın açtığı boşanma davası reddedilmiş, davalı-davacı kadının açtığı karşılık boşanma davası ise kabul edilmiştir. Asıl dava ve karşı dava nedeniyle davalı-davacı kadın yararına iki ayrı vekalet ücreti takdiri gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir. (Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi md.8) Ayrıca karşılık dava nedeniyle davalı-davacı kadın tarafından yatırılan yargı harcının davacı-davalı kocadan tahsili ile davalı-davacı kadına verilmesi gerekirken, yargılama giderlerine dahil edilmemesi usul ve yasaya aykırıdır.