Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/23287 K.2011/22003

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı tarafından; kocanın boşanma davası, ağır kusurlu kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası ve ziynetlerle ilgili tefrik kararı yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacının ziynetler, ev eşyaları ve kişisel eşyalara ilişkin talebinin tefrik edildiğinin anlaşılmasına, tefhim edilen kararda yer alan tefrik kararının, gerekçeli kararda gösterilmemiş olmasının sonuca etkili bulunmamasına göre, davalı-karşı davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

2-Davacı-karşı davalının eşine fiziki şiddet uyguladığı ve hakaret ettiği, davalı-karşı davacının da kocasına ve kocasının ailesine hakaret ettiği ve çocukların bakımı ve gözetimine ilişkin görevlerini yerine getirmediği yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu duruma göre, evlilik birliğinin tarafların aynı orandaki kusurlu davranışlarıyla temelinden sarsıldığı sabittir. Durum böyleyken, davalı-karşı davacının boşanmada daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve buna bağlı olarak davalı-karşı davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddedilmesi doğru bulunmamıştır.