Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/5045 K.2011/8541

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 17.05.2011 gününde temyiz eden davacı Ü.S. vekili Av. İ.N.E. eldi. Karşı taraf davalı S. S. ile vekili gelmediler. Gelmeyen davalı vekili Av. K. Ç. adına çıkarılan duruşma tebligatının taşındığı ve tanınmadığı gerekçesi ile bila tebliğ iade edildiği görüldü.

Murafaa isteyen davacı vekili Av. İ. N.E.'tan soruldu:Biz murafaa isteğimizden vazgeçiyoruz dosya üzerinden inceleme yapılsın dedi. Beyanı okundu. İmzası alındı. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. 1-Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalının eşini evden kovduğu birlikte yaşamaktan kaçındığı, yakınlarıyla görüşmesini engellediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.

2-Davacı, dava dilekçesinde boşanma ile birlikte ziynet ve eşya alacağı talebinde bulunmuş bu istemlere ilişkin harcı da yatırmıştır. Davacının ziynet ve eşya alacağına yönelik talebi hakkında olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi de bozmayı gerektirmiştir.