Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2010/8127 K.2011/4061

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hükmün asıl ve birleşen davada boşanma ve fer'ileri yönünden temyizen mürafaa icrası suretiyle tetkiki istenilmekle duruşma için tayin olunan 8.3.2011 günü temyiz eden davacı-karşı davalı ... ile vekili ... Geldiler. Karşı taraf davalı .... İle vekilleri gelmediler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

1-Davacı-davalı koca vekili birleşen kadının davasında boşanma hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinden 24.11.2010 tarihli dilekçesi ile feragat ettiğinden bu yöne ilişkin temyiz talebinin reddine,

2-Diğer yönlere ilişkin temyiz taleplerinin incelenmesine gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik devam ettiği sürece eşlerin sadakat yükümlülüğünün devam etmesine, (TMK.md.185/3) eşine ayrılık sırasında şiddet uygulayan kocanın kusuru yanında, davadan önce güven sarsıcı davranışlarda bulunan ve davadan sonra da bir başka erkekle yaşayan davalı-davacı kadının evlilik birliğinin sarsılmasına neden olan olaylarda daha ziyade kusurlu bulunmasına göre davacı-davalı kocanın aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Toplanan delillerden kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi koşulları gerçekleşmiştir. Mahkemece yazılı gerekçelerle boşanma davasının reddi hakkındaki hüküm doğru değil ise de; davacı-davalı koca tarafından, birleşen davada boşanma hakkındaki hükme yönelik temyiz talebinden feragat edilmiş, boşanma hakkındaki hüküm feragat tarihi olan 24.11.2010 tarihinde kesinleşmiştir. Kocanın davasında boşanmaya ilişkin talep konusuz kaldığından bu konuda karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek üzere hükmün bozulması gerekmiştir.

c)Ağır kusurlu eş yararına maddi, manevi tazminata karar verilemez (TMK.md.174/1-2). Bu nedenle davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken; yazılı şekilde kabulü doğru olmamıştır.