Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10124 K.2012/7167

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, velayet, nafakalar ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacının nafakalara ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de, davalı kocanın 24.01.2007 tarihinde Gaziantep 2. Aile Mahkemesine 2007/84 esas sayılı dosyası ile açtığı boşanma davasında davacı kadını sadakatsizlikle suçladığı davanın retle sonuçlandığı ve kararın kesinleştiği, tarafların bir araya gelmedikleri görülmüştür. Davacı kadın iş bu davayı 19.01.2010 tarihinde açmıştır.

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalının davacıya fiziksel şiddet uyguladığı birlik görevlerini yerine getirmediği, Hatice isimli bir kadınla yaşadığı ve Damla isimli bir çocuğunun olduğu, davacı kadının sadakatsizliği ile ilgili davalı tanıklarının beyanlarının duyuma dayalı olduğu, boşanmaya neden olan olaylarda davalı kocanın tamamen kusurlu olduğunun anlaşılmasına göre mahkemece bu husus nazara alınmadan davacı kadının ağır kusurlu olarak kabul edilmesi ve bu kusur belirlemesinin sonucu olarak da davacının maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddedilmesi ve davalı yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.

3-Ana yanında kalmasının çocuğun bedeni, fikri, ahlaki gelişmesine engel olacağı yönünde ciddi ve inandırıcı deliller bulunmadığı ve hemen meydana gelecek tehlikelerin varlığı da ispat edilmediği halde ana bakım, şefkatine muhtaç müşterek çocuk 2003 doğumlu Bertu Eren'in Türk Medeni Kanununun 182. ve 336/2. maddeleri uyarınca babanın velayetine bırakılması usul ve kanuna aykırıdır.