Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/10933 K.2012/8343

Taraflar arasındaki "karşılıklı boşanma" ve "ziynet eşyası alacağı" davalarının birleştirilerek yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca); tarafından her iki boşanma davası, ziynetler, kadın lehine hükmolunan manevi tazminat, nafakalar yönünden, davalı-karşı davacı (kadın) tarafından ise manevi tazminatın miktarı ve bununla ilgili vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı-karşı davalı (koca) 21.11.2011 tarihli dilekçesiyle, hükmün boşanmaya ilişkin kısmına yönelik temyiz talebinden vazgeçtiğini bildirdiğinden, bu yöne ilişkin temyiz isteminin reddine,

2-Davacı-karşı davalı (koca)'nın diğer yönlere ilişkin temyiz itirazları ile, davalı-karşı davacı (kadın)'ın temyiz itirazlarına gelince;.

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine davacı- karşı davalı (koca)'nın tüm kadının ise aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.

b) Davacı-karşı davalı (koca)'nın davası reddedildiği halde, kendisini vekille temsil ettiren davalı-karşı davacı (kadın) yararına, vekalet ücretine hükmedilmemesi doğru olmamıştır.

c) Davacı-karşı davalı (kadın) manevi tazminat ve ziynet alacağı için faiz isteminde bulunmuştur. Mahkemece isteğin kabulüne karar verilmesi gerekirken, gerekçe gösterilmeden reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.