Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/11547 K.2012/7276

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm; davacı-karşı davalı (kadın) tarafından; "eşit kusurlu" kabul edilmesine ilişkin gerekçesi ve maddi ve manevi tazminat isteklerinin reddine ilişkin karar yönünden; davalı-karşı davacı (koca) tarafından da; kadının boşanma davası, "eşit kusurlu" kabul edilmesine ilişkin gerekçesi, maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi kararı ve velayet ve çocuklar için takdir edilen nafakalar yönünden temyiz edilmekle; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle;

duruşma için belirlenen 27.3.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı-davalı A.T.. vekili Av. F.A.. ve karşı taraf temyiz eden davalı-davacı S. T..ile vekillerinden Av. M. D.. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı (kadın)'ın tüm, davalı-karşı davacı (koca)'nın ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalının, ortak çocuklara sürekli olarak şiddet uyguladığı, "Allah belanı versin" dediği ve çocuklara küfürlü sözler sarfettiği, bu eylemlerinden dolayı çocukları yaralamak ve kötü muamelede bulunmaktan iki kez mahkum olduğu, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında her ikisi de 19.2.2007 doğumlu ve "ikiz" olan çocukların velayetlerinin anneye bırakılması, bedeni ve zihinsel gelişmeleri bakımından menfaatlerine uygun görülmemiştir. Her iki çocuğun velayetinin de babaya verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.