Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/12993 K.2012/9762

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından kocanın davası, kusur ve tazminatlar yönünden, davacı-davalı koca tarafından ise kusur, nafaka ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1--Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dosya içerisinde yer alan Karaman İl Sağlık Müdürlüğünün 27.10.2010 tarihli yazısından davalı-davacı kadının davacı-davalı kocanın boşanma davası sonrasında kendi isteği ile hemşirelik görevinden ayrıldığı, sonrasında tanık D.A.'nun beyanından anlaşıldığı üzere özel bir hastanede çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 175. maddesinde belirtilen yoksulluk nafakasına ilişkin koşullar davalı-davacı kadın yararına gerçekleşmediği halde bu yön nazara alınmadan davalı-davacı kadın yararına yoksulluk nafakasına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir.