Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16225 K.2012/11101

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava, anne babanın velayeti altında bırakılan ergin kısıtlının velayetinin anne babadan alınarak devlet himayesi altında bulunan bir bakımevine yerleştirilmesine yöneliktir. Velayet altında bırakılan ergin kısıtlılar hakkında velayete ilişkin hükümler uygulanır (TMK. md. 419/son).

Müşterek çocuk Kazım, ergin olup Balıkesir l. Sulh Hukuk Mahkemesinin 1990/1368 esas, 1991/171 karar sayılı ilamı ile 26.02.1991 tarihinde "akıl hastalığı" sebebiyle kısıtlanmış ve kendisine annesi vasi atanmıştır. 22.01.1996 ve 04.02.2000 tarihlerinde annenin vesayet görevi dört yıl süre ile uzatılmıştır. Mahkemece 2000/120 esas, 2000/89 karar sayılı ilam ile 04.02.2003 tarihinde Kazım'ın önceki karar dairesinde kısıtlanmasına, anne ve babasının velayeti altına bırakılmasına karar verilmiştir.

Görev kamu düzenine ilişkindir. Mahkemece yargılamanın her aşamasında kendiliğinden dikkate alınması gerekir. 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanununun 4. maddesi; 4721 sayılı Türk Medeni Kanununun ikinci kitabından üçüncü kısım hariç olmak üzere (TMK. md. 118-395) kaynaklanan bütün davaların Aile Mahkemesinde bakılacağını hükme bağlamıştır.

Mahkemece, dava dilekçesinin görev yönünden reddi gerekirken işin esasının incelenmesi ve yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiştir.

KARŞI OY YAZISI

Olayda ergin evlat Türk Medeni Kanununun 405/1. maddesinde yer alan "akıl zayıflığı" sebebiyle kısıtlanmış, vesayet makamınca, anne ve babasının birlikte velayeti altına konulmuştur.

Davacıların isteği, velayet altında bulunan kısıtlının, bakım ve sağlık kurumuna yerleştirilmesi için izin verilmesi niteliğinde olup, istek Türk Medeni Kanununun 462/13. maddesine dayanmaktadır. İsteği inceleme ve sonucuna göre karar vermek görevi vesayet makamı olarak sulh mahkemesine aittir. Vesayet makamının bu hususta vereceği karara karşı denetim makamına itiraz edilebilir (TMK. md. 461/2). Vesayet makamı, Türk Medeni Kanununun 462/13. maddesine dayanan istekle ilgili bir karar tesis etmemiştir. Kısıtlı ergin çocuk hakkında velayet hükümlerinin uygulanacak olması, vesayet makamının Yasanın 462/13. maddesine dayanan istekle ilgili karar vermesine engel değildir. Bu bakımdan sayın çoğunluğun işin aile mahkemesinin görevine girdiği yönündeki bozma kararına katılmıyoruz.