Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16249 K.2012/11989

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmalarına karar verilmiş ise de, davalı kadının bizzat mahkeme tarafından dinlenerek anlaşmalı boşanma yönündeki iradesini açıklamadığı, tarafların boşanmanın mali sonuçları konusunda anlaşamadıkları, dolayısıyla Türk Medeni Kanununun 166/3 maddesinde yer alan anlaşmalı boşanma koşullarının gerçekleşmediği anlaşılmaktadır. Bu durumda deliller değerlendirilerek Türk Medeni Kanununun 166/1-2. maddesindeki şartlarının oluşup oluşmadığı araştırılıp sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

2- Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK. md.186/1), geçimine (TMK md.185/3), malların yönetimine (TMK.m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK.m.185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (resen) almak zorundadır (TMK.m.169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın ve yanındaki müşterek çocuk yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.