Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/16515 K.2012/12207

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, tarafların Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesinde yer alan sebebe dayanılarak boşanmalarına karar verilmiş, karar davalıya 20.12.2010 tarihinde tebliğ edilmiş, davacı tarafa tebliğ edilmeden davacı (koca) 19.12.2010 tarihinde ölmüştür. Ölümle vekalet nihayet bulduğundan (B.K m. 397/1), vekaleti sona eren davacı vekilinin 20.12.2010 tarihindeki “temyizden feragat” beyanı hukuki sonuç doğurmaz. Bu halde, evlilik boşanma ile değil, davacı eşin ölümüyle sona ermiştir.

Ölen davacının mirasçısının hükmü temyizi boşanmada diğer tarafın kusurlu olduğunun saptanması isteği niteliğindedir (TMK m. 181/2). O halde evlilik ölümle sona erdiğine göre, konusu kalmayan boşanma davası hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmek ve taraflardan delilleri sorulup gösterdikleri takdirde toplanarak boşanmada davalının kusurlu olup olmadığını karara bağlamak üzere hükmün bozulması gerekmiştir.