KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2011/18869 E., 2012/31803 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 27 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Beykoz 2. Asliye Hukuk Mahkemesi
- Tarihi
- 11.04.2011
- Numarası
- Esas no:2006/256 Karar no:2011/89
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Davacı, terekenin resmen yönetilmesi ile görevlendirilen davalının özen yükümlülüğüne aykırı davranışı (TMK. m. 593/1) nedeniyle terekenin ve dolayısıyla hak sahiplerinin zarara uğratıldığından bahisle tazminat isteminde bulunmuştur. Davalının terekenin resmen yönetilmesi ile görevlendirildiği ve bu görevi 30.6.2005 tarihine kadar sürdürdüğü hususunda çekişme bulunmamaktadır.
Terekenin yönetimi için görevlendirilen kimse, görevine giren hususlarda aynı zamanda miras ortaklığının temsilcisidir. Miras ortaklığı temsilcisi (TMK. m. 640) de özel kayyım niteliğindedir. Terekenin resmen yönetilmesinde sulh hakimi ile yöneticinin işlemleri konusunda, niteliklerine uygun olduğu ölçüde vesayete ilişkin hükümler uygulanır (TMK. md. 593/son).
Miras ortaklığı temsilci, yönetimine verilen malların belgelere dayanan hesabını her üç ayda bir mirasçılara ve bu hesabın bir örneğini de sulh hakimine verir. Şikayet halinde hesap, bilirkişiye incelettirilerek, belirlenen duruma göre, vasi hakkındaki hükümler uyarınca temsilci hakkında işlem yapılır (TMK. Velayet, Vesayet ve Miras Hükümlerinin Uygulanmasına ilişkin Tüzük m. 56).
Dava, tereke temsilcisinin özen yükümlülüğüne aykırı davranışı nedeniyle sorumluluğuna ilişkin iddiadan ibaret olup, yönetim işleri de sulh hakiminin denetimine tabi bulunduğuna göre, isteği incelemekle asliye hukuk mahkemesi değil, sulh mahkemesi görevlidir. Göreve ilişkin kurallar kamu düzeniyle ilgilidir ve yargılamanın her aşamasında res'en gözetilir. Öyleyse görevsizlik kararı verilmesi gerekirken, işin esasının incelenmesi doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2011/18869, K. 2012/31803, 27 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama