Yargıtay 4. Ceza Dairesi E.2011/18902 K.2012/31535

Yerel Mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.

Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede;

Sanığa yükletilen başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması eylemiyle ulaşılan çözümü haklı kılıcı zorunlu öğelerinin ve bu eylemin sanık tarafından işlendiğinin Yasaya uygun olarak yürütülen duruşma sonucu saptandığı, bütün kanıtlarla aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların temyiz denetimini sağlayacak biçimde ve eksiksiz sergilendiği, özleri değiştirilmeksizin tartışıldığı, vicdani kanının kesin, tutarlı ve çelişmeyen verilere dayandırıldığı,

Eylemin doğru olarak nitelendirildiği ve Yasada öngörülen suç tipine uyduğu,

Cezanın yasal bağlamda uygulandığı,

Sanığın, hırsızlık suçlamasıyla yakalanması üzerine dayısının oğlunun kimlik bilgilerini kullanmaktan ibaret eyleminin, 5237 sayılı TCK'nın 268. maddesinde tanımlanan başkasına ait kimlik bilgilerini kullanma suçunu oluşturduğu, iftira suçuna ilişkin hükümlere göre ceza verilmesinin, suçu iftira suçu haline getirmediği gözetilmeden, suçun "başkasına ait kimlik bilgilerinin kullanılması" şeklinde adlandırılması yerine gerekçeli karar başlığında ve hüküm kısmında "iftira" şeklinde adlandırılmış ise de, bu hususun mahallinde düzeltilebileceği ve bozmayı gerektirmediği;