Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/19421 K.2013/4065

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 19.02.2013 günü temyiz eden davalı Rehber Esendağ geldi. Karşı taraf A.E. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Davalıya dava dilekçesi ve duruşma günü ilan yoluyla tebliğ edilmiş, bu tebligat usulüne uygun kabul edilerek dava, davalının yokluğunda sonuca bağlanmıştır.

Dosyaya alınan taraflara ait 22.02.2011 tarihli aile nüfus kaydında, davalının sistemde kayıtlı "yerleşim yeri adresi" gösterilmiştir. Bu adresten ayrılmış veya adreste hiç oturmamış olsa bile Tebligat Kanununun 19.01.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6099 sayılı Kanunla değişik 21. maddesinin (2) fıkrasında gösterilen usule göre tebligat yapılması yasal olarak mümkündür.

Bu olanak varken bu yola gidilmeden "adresin meçhul" olduğundan bahisle dava dilekçesi ve duruşma gününün ilan yoluyla tebliği yoluna gidilmesi doğru olmamıştır. Bu durum ilan yoluyla tebliği geçersiz hale getirir. Kaldı ki, ilanen tebliğin yapılmasını gerektiren şartların bulunduğu kabul edilse bile, bu yolla tebliğin geçerli sayılması için, ilan metninin mahkeme ilan tahtasında (divanhanesinde) askı suretiyle ilan edilmiş olması da gereklidir.

Bu merasimin eksikliği, ilanen tebligatı geçersiz kılar. İlan yoluyla tebliğ bu bakımdan da geçersizdir. Bu husus gözetilmeden davalıya savunma ve delillerini bildirme hakkı tanınmadan yokluğunda hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.