Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/20493 K.2012/16352

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı koca tarafından; davalı-karşı davacı kadının kabul edilen boşanma davası; davalı-karşı davacı kadın tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-karşı davalı kocanın temyiz itirazları yersizdir.

2- Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a) Mahkemece, her ne kadar boşanmada tarafların eşit kusurlu olduğu kabul edilmiş ise de; toplanan delillerden, eşine hakaret eden ve güven sarsıcı davranış için giren davalı-karşı davacı kadına göre eşine hakaret eden, güven sarsıcı davranışlarda bulunan, evlilik birliğinin kendisine yüklediği yükümlülükleri yerine getirmeyen, eşine, coçuklarına ilgisiz davranan davacı-karşı davalı kocanın; boşanmaya neden olan olaylarda daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Hal böyle iken; mahkece tarafların, eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak da davalı-karşı davacı kadının maddi (TMK. m. 174/1) ve manevi (TMK. m. 174/2) tazminat taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.

b) Davalı-karşı davacı kadının kendi yararına yoksulluk ve velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk Ö. yararına iştirak nafakası takdir edilmesine yönelik talepleri hakkında olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi de doğru görülmemiştir (HUMK. m. 74; HMK. m. 26).