Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/22172 K.2012/30355

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, koca tarafından kadının boşanma davası ile boşanmanın fer'ileri yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 14.12.2012 günü temyiz eden davacı-davalı M.Ö.vekili Av. .ve karşı taraf davalı-davacı İ. Ö.ve vekili Av. geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kocanın ayrılığa neden olan ve retle sonuçlanan ilk davayı açtığı, tarafların ilk dava tarihinden beri ayrı yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Davalı-davacı kadının temyize konu bu davada dinlenen tanıklarının görgüye dayalı bilgileri bulunmadığı gibi kadından duyumlarını aktarmışlardır. Davacı-davalı kocadan kaynaklanıp, davalı-davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşıyan bir olgu da ispat edilememiştir. Mahkemece davalı-davacı kadının manevi tazminata dair isteğinin reddine karar verilmesi gerekirken boşanmaya sebep olan olayların kadının kişilik haklarını zedelediği şeklindeki soyut kabulü ile davalı-davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.