Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/2945 K.2012/531

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm her iki boşanma davası yönünden temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın, davalı-davacı eşine karşı fiziksel şiddete başvurduğu, birlik görevlerini yerine getirmediği; buna karşılık davalı-davacı kadının da davacı-davalı kocası ve kocasının yakınlarına telefon mesajlarıyla ağır sözlerle hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda, evlilik birliğinin her iki tarafın kusurlu davranışları sonucu temelinden sarsıldığı sabit olmakla birlikte; bu sonucun doğmasında davacı-davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Gelişen bu olaylar gözönüne alındığında, evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için bir yarar kalmadığından; davacı-davalı kocanın davası bakımından Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşulları da oluşmuştur.

Durum böyleyken, tarafların her ikisinin de davasının da kabulüyle boşanmaya karar verilmesi gerekirken; davacı-davalı kocanın davasının reddedilip, sadece davalı-davacı kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olup; bozmayı gerektirmiştir.