Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/3305 K.2012/8603

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı koca tarafından kusur ve kadın yararına hükmedilen tazminatlar, davalı kadın tarafından ise kocanın davası ve tazminat miktarları yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 06.04.2012 günü duruşmalı temyiz eden davacı İ. L. Ar. ile vekili Av. E. K. ve karşı taraf temiz eden davalı S.A. vekili Av. H. M.Dayı geldiler. Gelenlerin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı kadının karşı boşanma davası bulunmamaktadır. 4.1.2010 tarihli dilekçesinde açıkça boşanmanın reddi istenmiş; kabulü halinde ise boşanmanın eki niteliğinde ve harca tabi olmayan maddi ve manevi tazminat (TMK. md. 174/1-2) talep edilmiştir. Karşı dava ise başvurma harcı yatmamakla beraber araç nedeniyle katkı payına ilişkin olup nispi harç bu nedenle yatırılmış ve bu talep tefrik edilmiştir.

Bu yön nazara alınmadan karşı boşanma davası varmış gibi hüküm kurulması doğru olmadığı gibi, davacı kocanın maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında bir karar verilmemesi de doğru değildir. Ancak bu yönlere ilişkin, davacı koca vekilinin süresinde temyiz talebi bulunmadığından davacı yönünden hükmün bu bölümleri kesinleşmiştir. Temyiz edilmemek suretiyle kesinleşen konuların sonradan verilen ek dilekçelerle inceleme olanağı da bulunmamaktadır.

Bu sebeple belirtilen yönlerden hükmün bozulması yoluna gidilmemiş, hataya değinilmekle yetinilmiştir.

2-Temyiz sebeplerine hasren yapılan incelemeye gelince;

a)Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle ilk açtığı boşanma davası reddedilen böylelikle fiili ayrılığa ve neticede boşanmaya neden olan davacı kocanın tamamen kusurlu bulunmasına göre tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b)Davalının kişilik haklarına saldırı teşkil eden ve davacı kocadan kaynaklanan bir olayın varlığı kanıtlanamamıştır. Evlilik birliğini terk etmek veya boşanma davası açmak ya da boşanıyor olmak manevi tazminat nedeni olamaz. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi koşulları gerçekleşmediğinden davalı kadının manevi tazminat isteğinin reddi gerekirken yazılı şekilde kabulü usul ve yasaya aykırıdır.

c) Davalının maddi tazminata faiz yürütülmesi talebi hakkında olumlu olumsuz bir hüküm kurulmaması da isabetsizdir.