Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/5203 K.2012/12923

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Dava Türk Medeni Kanununun 305, 306 ve devamı maddeleri gereğince küçüklerin eşler tarafından birlikte evlat edinilmesine ilişkindir.

Türk Medeni Kanununun 305. maddesi; bir küçüğün evlat edinilebilmesi için, evlat edinen tarafından bir yıl süreyle bakılmış ve eğitilmiş olmasının gerektiğini, evlat edinmede herhalde küçüğün yararının bulunmasının şart olduğunu, 309. maddesi evlat edinilebilmesi için küçüğün ana ve babasının rızasının alınmasının zorunlu olduğunu, 316. maddesi de; evlat edinmeye ancak esaslı sayılan durum ve koşulların kapsamlı bir şekilde araştırılmasından, evlat edinen ve edinilenlerin dinlenilmelerinden ve gerektiğinde uzmanların görüşünün alınmasından sonra karar verileceğini hükme bağlamıştır.

Mahkemece evlat edinme işlemi sırasında Türk Medeni Kanununun 320. maddesine dayanılarak çıkartılan "Küçüklerin Evlat Edinilmesinde Aracılık Faaliyetlerinin Yürütülmesine İlişkin Tüzük" hükümleri gereğince aracı kurum olarak görevlendirilen Sosyal Hizmetler ve Çocuk Esirgeme Kurumunun aracı olarak kullanılmadığı, bu nedenle dava ön şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Aracı kurumun yetkili ve görevli olduğu hususlar korunmaya muhtaç olup kurum bakım ve gözetiminde bulunan çocuklar ile sınırlıdır. Küçüklerle ilgili tüm evlat edinme işlemlerinde aracı kurumun yetkili olduğuna ilişkin bir yasal düzenleme bulunmamaktadır.

Davacılar evli olup birlikte evlat edinme koşullarını taşıdıkları gibi, davalı olarak gösterilen küçüğün anne ve babasının da evlat edinmeye rızalarının bulunduğu görülmektedir. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 305. maddesine göre tarafların delillerinin toplanması ve aynı Yasanın 316. maddesi uyarınca gerekli araştırmalar da yapılarak gerçekleşecek sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve yanlış değerlendirme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamıştır.