Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/7505 K.2012/5707

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle, davalı-davacı kocanın eşine hakaret ettiği, aşağılayacı sözler söylediği, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; buna karşılık davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği ve bu suçtan da mahkumiyetine karar verildiği anlaşılmaktadır. Bu durumda iki tarafın açıklanan kusurlu davranışları sonucu evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında iki tarafta kusurlu olmakla birlikte davalı-davacı kocanın daha ağır kusurlu olduğu kabul edilmelidir. Taraflar arasında gerçekleşen olaylar göz önüne alındığında, evliliğin devamında taraflar ve ortak çocuk için yarar kalmadğı gibi, iki tarafda boşanma isteğiyle dava açtığına göre; davalı-davacı kocanın boşanma davası yönünden Türk Medeni Kanunun 166/2. maddesi koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır.

Bu durumda boşanmaya, davalı-davacı kocanın davası da kabul edilmek suretiyle karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.