Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8006 K.2012/20797

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 11.9.2012 günü temyiz eden davalı-karşı davacı H..Y.. vekili Av. S.. A.. geldi. Karşı taraf davacı-karşı davalı A.. Y.. ile vekili gelmediler. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Tefhim edilen kısa kararda davalı-davacı kocanın boşanma davası ile manevi tazminat talebinin reddine karar verildiği halde, gerekçeli kararda bu hususlarla ilgili hüküm kurulmaması ve yine tefhim edilen kısa kararda davacı-davalı kadının boşanma davasının cana kast, kötü muamele ve ortak hayatın temelinden sarsılmış olması hukuki sebepleri nedeniyle kabulüne dair hüküm oluşturulduğu halde, gerekçeli kararda sadece Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanma kararı verilmesi suretiyle kısa ve gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (6100 s. HMK. m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/ kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, l0.4.l992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.