Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8818 K.2012/6462

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı kadın tarafından, tazminatlar, eşya alacağı bakımından aynen iadeye karar verilmesi ve ziynet alacağına uygulanan faiz yönünden; davalı -davacı koca tarafından ise kusur, velayet, nafakalar, maddi tazminat, ziynet ve eşya alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-davalı kadının ziynet alacağı istemine yönelik olarak faiz talebinin bulunmadığının anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacının, çorap fabrikasında çalıştığı ve düzenli gelir elde ettiği, yoksulluğa düşmeyeceği davalı-davacı kocanın da gelir getiren herhangi bir işinin bulunmadığı anlaşılmaktadır. O halde davacı-davalı kadın lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesindeki nafaka koşulları oluşmadığı halde; yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru görülmemiştir.

3-Davacı-davalı kadın, sadece eşyalarının bedelini talep ettiği halde; talebe aykırı olarak eşyaların aynen iadesine karar verilmesi doğru görülmemiştir (HUMK. md. 74).