Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8837 K.2012/6474

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kadının kabul edilen boşanma davası ve hakimin reddi isteminin reddi kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden davacı-davalı kocanın eşine fiziksel şiddet uygulamasına karşılık, davalı-davacı kadının da eşine ve eşinin ailesine karşı değişik zamanlarda; sözlü olarak ve mesaj gönderilmesi yoluyla ağır surette hakaret ettiği ve onları aşağıladığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, tarafların evlilik birliği temelinden sarsılmıştır. Tarfların kusurlarını birbirinden üstün tutma imkanı bulunmamaktadır.

Bu sonuca ulaşılmasında tarafların açıklanan eşit kusurlu davranışlarının neden olduğu kabul edilmelidir. Eşit kusurlu eş yararına ise; tazminata karar verilemez (TMK.md.174/1-2).

Durum böyleyken; mahkemece davacı-davalı kocanın daha ağır kusurlu olarak kabul edilip ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin reddi yerine, yazılı şekilde yararına maddi ve manevi tazminatlara karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.