Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/8953 K.2011/9591

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen ve yukarıda tarih numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Yapılan soruşturma, toplanan delillerle davalı kadının eşine sürekli hakaret ettiği; buna karşılık davacı kocanın da birlik görevlerini yerine getirmediği, güven sarsıcı davranışlar içerisine girdiği; böylece boşanmaya neden olan olaylarda davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu; Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşullarının gerçekleştiği anlaşılmaktadır. Bu halde, taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/2)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.