Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9500 K.2012/6534

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm kusur, manevi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan nafakalara ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Toplanan delillerden ve mahkemenin de sabit kabul ettiği üzere tarafların birbirine basit tıbbi müdahale ile giderilebilir nitelikte fiziksel şiddet kullandıkları ve karşılıklı yakınmaları üzerine ceza mahkemesince de her iki tarafın mahkumiyetine karar verildiği, mahkumiyet kararında taraflardan biri lehine tahrik derecesi yönünden ayrım yapılmadığı görülmektedir.

Borçlar Kanununun 53. maddesine göre ceza mahkemesinin eylemin subutu ve mahkumiyetine ilişkin kararıyla hukuk hakimi bağlıdır. Tarafların açıklanan kusurlarını birbirinden üstün tutma imkanı yoktur. Durum böyleyken, mahkemece davacının fiziksel şiddet eyleminin daha hafif olduğu gerekçesiyle; davalı kocanın daha fazla kusurlu olduğu kabul edilip; bu kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadın yararına manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.