Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2011/9954 K.2012/7404

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Mahkemece “taraflar eşit kusurlu” kabul edilerek boşanma davasının kabulü ile tarafların boşanmalarına karar verilmiş ise de; evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda, tarafların karşılıklı olarak birbirlerine hakaretleri yanında, eşine fiziki şiddet uygulayan davacı kocanın ağır kusurlu, davalı kadının da hakaret eylemi nedeniyle daha az kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Hal böyle iken tarafların eşit kusurlu kabul edilmeleri doğru değil ise de, evlilik birliğinin temelden sarsılmasında kadın, az da olsa kusurlu olup, birliğin devamında taraflar bakımından korunmaya değer bir yarar kalmamıştır. Kadının, boşanma davasına itirazı hakkın kötüye kullanılması niteliğindedir. Türk Medeni Kanununun 166/2. Maddesindeki boşanma koşulları gerçekleşmiştir. O halde, boşanma davasının kabulü sonucu itibarıyla doğrudur.

Bu sebeple boşanma davasına yönelik temyiz itirazları yerinde görülmemiş; boşanma kararının kusura ilişkin gerekçesi değiştirilmek suretiyle onanması gerekmiş ve davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları bu sebeple yerinde görülmemiştir.

2-Boşanmaya sebep olan olaylarda davacının, yukarıda açıklanan sebeple ağır kusurlu olduğu gerçekleştiğine göre, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakları saldırıya uğrayan davalı kadın yararına Türk Medeni Kanununu 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, bu isteklerin reddi doğru bulunmamıştır.

KARŞI OY YAZISI

Davacı kocanın ağır kusurlu, davalı kadının az da olsa kusurlu olduğu gerçekleşmiştir. Taraflar arasındaki olayların niteliği ve kadının hakaret şekilndeki kusurunun basit hakaret oluşu göz önüne alındığında davalı kadının boşanmaya karşı çıkması hakkın kötüye kullanılması olarak değerlendirilemez. Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesindeki boşanma koşuları oluşmamıştır. Hükmün davanın reddine karar verilmek üzere bozulması gerektiğini düşünüyorum.