KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/10836 E., 2012/30643 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 17 Aralık 2012
- Mahkemesi
- Sinop Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Tarihi
- 6.3.2012
- Numarası
- Esas no:2011/139 Karar no:2012/184
Karar Metni
300 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davalı-davacı kadının birleşen dosyada açtığı nispi butlan davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.
2-Davalı-davacı kadının kendi boşanma davasına ilişkin temyizinin incelenmesinde;
Davalı-davacı kadın birleşen davada terditli olarak evliliğin nispi butlan nedeniyle iptalini (TMK.md.149/2, 150/2) olmadığı taktirde şiddetli geçimsizlik nedeniyle boşanma talebinde bulunmuştur. Davalı-davacı kadının nispi butlan nedeniyle açtığı dava reddedildiği halde terditli olarak açılan boşanma davası hakkında olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmaması bozmayı gerektirmiştir.
3-Davalı-davacı kadının katkı payı alacağı davasındaki vekalet ücretine yönelik temyizine hasren yapılan incelemede;
Davalı-davacı kadının evlilik birliği sırasında alınan daireye yaptığı katkıya binaen maddi tazminat isteminde bulunmuştur. Bu istek boşanmanın eki niteliğinde olmayıp ayrıca nispi harca tabidir. Davanın açılışı sırasında alınan başvurma harcı dava dilekçesindeki tüm istekleri de kapsar. Davalı-davacı kadına bu talep yönünden peşin nispi harcı tamamlaması için usulüne uygun süre verilmesi, harcın yatırılması halinde davalı-davacı kadının talebinin incelenebilir hale gelmesi için mal rejiminin sona ermesi gerektiği (TMK.md.225/2) dikkate alınıp bu talep yönünden davanın tefriki ile butlan ve boşanma davalarının sonucunun beklenilmesi gerekirken yazılı şekilde işin esasının incelenmesi doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/10836, K. 2012/30643, 17 Aralık 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama