Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/1086 K.2012/21055

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, davalı kocanın güven sarsıcı davranış şeklinde gelişen davranışları kendisi için kusur kabul edilerek Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmiş ise de; davalının Milas'taki bu nitelikteki davranışlarından sonra tarafların barışıp Diyarbakır'a taşındıkları ve burada ortak yaşamı devam ettirdikleri; davalının Diyarbakır'daki güven sarsıcı davranış içine girme olayının ise, davacı kadının tanığa anlatımının aktarılmasından ibaret olduğu anlaşılmaktadır.

Tanık tarafından sadece taraf sözlerinin aktarılmasına dayalı olaylar boşanma sebebi olarak kabul edilemez. O halde davalının boşanmayı gerektirebilecek kusurlu davranışı usulünce kanıtlanmamış olduğundan; davanın reddine karar verilmesi gerekirken; yetersiz gerekçeyle davanın kabul edilip boşanmaya karar verilmesi isabetsiz olmuş; bozmayı gerektirmiştir.