Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13327 K.2013/381

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı (kadın) tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; davacı kadının eşini basit şekilde kesici aletle yaraladığı, davalı kocanın da eşini ölümle tehdit edip, eşine ağır hakaretlerde bulunduğu

anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karsısında boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur. Durum böyle iken davacı kadının ağır kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur tespiti uyarınca davalı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi uyarınca manevi tazminata hükmolunması usul ve yasaya aykırıdır.

3-Yukarıda ikinci bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren olaylarda taraflar eşit derecede kusurludur.Boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek taraf, kusuru daha ağır olmamak koşuluyla geçimi için diğer taraftan mali gücü oranında süresiz olarak nafaka isteyebilir. Nafaka yükümlüsünün kusuru aranmaz. (TMK.m.175) Toplanan delillerle, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadın daha ağır kusurlu olmadığı, her hangi bir geliri ve malvarlığının bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşeceği gerçekleşmiştir. O halde, davacı kadın yararına geçimi için uygun miktarda yoksulluk nafakası takdiri gerekirken isteğin reddi doğru görülmemiştir.