Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/13971 K.2013/1194

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden; mahkemenin de kabulünde olduğu üzere, davalı kocanın eşine karşı evliliğin başından itibaren sıklıkla fiziksel şiddete başvurduğu, davacı kadının bu nedenle ortak konutu terk ederek baba evine dönmesi sonrasında, barışma teklifi kabul edilmeyen davalı kocanın gece 03:00 sıralarında arkadaşları ile birlikte davacının ailesinin evine gelerek yanında bulundurduğu ateşli silahla evin kapısına ateş ederek kırdığı,

kayınvalidesini yaraladığı ve kayınbiraderine ateş ettiği, bu olaylar nedeniyle bir süre tutuklu kaldığı ve açılan davalar sonucu adli para cezasına ve hapis cezasına mahkum edildiği anlaşılmaktadır. Bu olaylardan sonra taraflar telefonla görüşme yapmışsa da; görüşme içeriğinden kadının eşininin belirtilen bu kusurlu davranışlarını affettiği veya hoş gördüğü sonucu çıkarılamaz.

Kaldı ki, davacı kadın dosyaya sunulan dilekçesinde, eşinin kendisi ve ailesini öldürmekle tehdit ettiği için davalı eşi ile telefonla görüşmek zorunda kaldığını belirtmiştir. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md. 166/1) karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.