Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14208 K.2013/1733

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı (kadın) tarafından her iki boşanma davası ve koca yararına hükmedilen maddi ve manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davalı-karşı davacı (koca)'nın eşine fiziki şiddet uygulamaktan hakkında açılan ceza davasından "delil yetersizliği" sebebiyle beraat etmiş olması, hukuk hakimini bağlamaz (BK. md.53).Dinlenen tanıklar kadında darp izleri gördüklerini ve kadının kocasının yaptığını söylediğini ifade ettiklerine göre, kocanın da eşine fiziki şiddet uyguladığı kabul edilmelidir.

Buna göre tarafların birbirlerine karşılıklı olarak fiziki şiddet uyguladıkları, kadının kocasına ayrıca hakaret ettiği, kocanın da şiddet eyleminin yanında buna ilave olarak güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu yapılan soruşturma ve toplanan delillerden anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Bu sonuca tarafların her ikisinin kusurlu davranışlarıyla ulaşılmış olup, birini diğerinden baskın kusurlu kabul etmek mümkün bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında kadın da boşanma davası açmakta haklı olup, onun davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yetersiz gerekçe ile reddi doğru olmamıştır.