KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2012/1464 E., 2012/20829 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Eylül 2012
- Mahkemesi
- Malatya 2. Aile Mahkemesi
- Tarihi
- 15.11.2011
- Numarası
- Esas no:2010/491 Karar no:2011/650
Karar Metni
366 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı koca tarafından kusur belirlemesi, kadına verilen manevi tazminat, nafakalar, yargılama giderleri ve vekalet ücreti yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, maddi tazminat talebinin reddi, manevi tazminat ve nafakaların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle toplanan delillerden, davacı-davalı kocanın eşine şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının da eşinin ailesine hakaret ettiği, tarafların gerçekleşen bu kusurlu davranışları dikkate alındığında, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına ve boşanmaya neden olan olaylarda, davacı kocanın daha ağır, davalı kadının ise az kusurlu olduğu anlaşılmakla, tarafların aşağıdaki bentler kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yersizdir.
2-Yargılama giderleri davada haksız çıkan taraftan alınır (HUMK.md.416, HMK.md.326). Vekalet ücreti de yargılama giderlerindendir. Davacı-davalı kocanın boşanma davası kabul edilmiş ve davacı kendisini vekille temsil ettirmiştir. Mahkemece davacı tarafından yapılan harcamaların yasaya uygun şekilde dökümünün yapılarak davalıdan tahsiline, yine Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi de dikkate alınarak davacı yararına vekalet ücretine karar verilmesi gerekirken, bu konularda hükümde yer verilmemesi bozmayı gerektirmiştir.
3- Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi mevcut veya beklenen bir menfaati boşanma yüzünden haleldar olan kusursuz ya da daha az kusurlu tarafın, kusurlu taraftan uygun bir maddi tazminat isteyebileceğini, 186. maddesi, eşlerin evi birlikte seçeceklerini, birliğin giderlerine güçleri oranında emek ve mal varlıkları ile katılacaklarını öngörmüştür.
Toplanan delillerden boşanmaya sebep olan olaylarda maddi tazminat isteyen eşin diğerinden daha ziyade ve eşit kusurlu olmadığı anlaşılmaktadır. Boşanma sonucu bu eş, en azından diğerinin maddi desteğini yitirmiştir. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları ile kusurları ve hakkaniyet ilkesi (TMK.md,4 TBK.md.50 ve 52 ) dikkate alınarak davalı-davacı kadın yararına uygun miktarda maddi tazminat verilmelidir. Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2012/1464, K. 2012/20829, 11 Eylül 2012 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama