Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/14735 K.2013/1774

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca her biri kendi davasına ilişkin olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delilerden; tarafların karşılıklı olarak birbirlerini aşağılayıcı söz ve davranışlarda bulundukları, on altı yıldır yataklarını ayırdıkları, bu suretle evlilik birliğinin mutluluğunu sağlamak konusundaki yükümlülüklerine aykırı davrandıkları, birbirlerine karşı tutum ve davranışları sonucu aralarında sevgi ve saygının kalmadığı anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan bırakmayacak nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen bu durum ve olayların akışı karşısında her iki taraf da boşanma davası açmakta haklıdır.

Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre tarafların boşanma davalarının kabulü suretiyle boşanmalarına karar verilmesi gerekirken yetersiz gerekçe ile davaların reddi doğru görülmemiştir.