Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/16014 K.2013/2514

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı koca tarafından, kusur belirlemesi, tazminatlar ve kendi davası yönünden verilen vekalet ücretinden; davalı-davacı kadın tarafından ise, tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle eşine karşı cimri davranan ve eşini evden kovan koca ile eşine hakaret eden, evden ayrılırken eşyalara zarar veren davalı-davacı kadının boşanmaya neden olan olaylarda eşit kusurlu olduğunun ve eşit kusurlu eş lehine maddi ve manevi tazminata hükmedilemeyeceğinin ve davalı-davacı kadının öğretmen olup yoksulluğa düşmeyeceğinin anlaşılmasına göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı kadın cevap dilekçesinde boşanmanın reddini savunmuş, maddi ve manevi tazminat, yoksulluk nafakası ile ziynetlerin aynen iadesini istemiştir. Yargılama aşamasında ise başvurma harcı ve peşin harcını yatırmıştır. Ziynet istemlerine ilişkin davalarda ziynet bedeli üzerinden peşin nispi harç alınır. Mahkemece davalı-davacı kadına ziynetlerin bedeli açıklattırılarak bu bedel üzerinden peşin nispi harç (Harçlar Kanunu md. 30-32) tamamlattırılarak, değerlendirilip sonucuna göre karar vermek gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.

3-Davalı-davacı kadının karşı davasında boşanma istemi olmadığı halde, kesin hüküm oluşturacak şekilde ret kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.

4-Davacı-davalı kocanın boşanma davası kabul edildiği ve karar tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1200,00 TL. maktu vekalet ücreti takdir edilmesi gerekirken, 1100,00 TL.maktu vekalet ücreti takdiri doğru olmamıştır.