Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18326 K.2013/3834

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı kadın tarafından, nafakalar ve manevi tazminatın miktarı, kusur belirlemesi, maddi tazminat talebinin reddi, kişisel ilişki ve vekalet ücreti yönünden; davalı koca tarafından ise tamamı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davalı tam kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş olup, davalının mahkemenin kabul ettiği kusurlu davranışı yanında eşine fiziksel şiddet uygulayıp, hakaret ettiği, aşağıladığı, bağımsız konut temin etmediğinin anlaşılmasına göre, davalının tüm, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı koca boşanmaya sebep olan olaylarda tamamen kusurlu bulunduğuna göre davacı kadın yararına Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçeyle reddi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

3-Boşanma davasının fer’i niteliğinde bulunan ve boşanma davası içinde istenen maddi ve manevi tazminatın kabul veya reddi halinde davalı yararına vekalet ücretine hükmedilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi de bozmayı gerektirmiştir.