Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/18874 K.2013/6669

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından kusur belirlemesi, tedbir ve iştirak nafakasının miktarı ile tazminatlar yönünden; davalı-davacı (koca) tarafından ise tazminatlar ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı koca 23.10.2012 tarihli dilekçe ile temyizden feragat ettiğinden temyiz talebinin feragat nedeniyle reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Davacı-davalı kadının temyizine yönelik incelemeye gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden kocanın, kadına hakaret ve tehdit ettiği, eşi ve çocuğuyla ilgilenmediği, sık sık alkol aldığı, güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu; kadının da güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda davalı-davacı koca ağır kusurludur. Hal böyle iken, taraflar eşit kusurlu kabul edilip, bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı kadının boşanmanın eki niteliğinde maddi ve manevi tazminat (TMK md. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.