Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/19395 K.2013/6069

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-davalı (kadın) tarafından; her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre davacı-davalı kadının, davalı-davacı kocanın davasına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadının reddedilen boşanma davasına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Yapılan yargılama ve toplanan delilerden davalı-davacı kocanın evlilik birliğine ilişkin yükümlülüklerini yerine getirmediği, eşine hakaret ettiği, davacı-davalı kadının da eşine hakaret ettiği bu şekilde evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan hadiseler de davalı-davacı kocanın daha ziyade kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında müşterek hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı-davalı kadın dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanmaya (TMK.md.166/1) karar verilecek yerde yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.