Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/20194 K.2012/24036

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece davacı koca tarafından açılan boşanma davasının reddine ilişkin hüküm; davalı kadın tarafından, tedbir nafakası tazminatlar ve yargılama gideri yönünden temyiz edilmiştir. Boşanma talebinin (davanın) reddine ilişkin bölümü ise temyiz edilmeyerek kesinleşmiştir.

Davacı, ilerde açacağı bir başka davaya esas olmak üzere davanın reddine ilişkin hükmün kesinleşme tarihinin gerekçeli karara şerh edilmesini istemiş, mahkemece şerh verilen kesinleşme tarihinin doğru olmadığı belirtilerek düzeltilmesinin istenilmesi üzerine, mahkemece düzeltme isteminin reddine ilişkin ek karar temyiz edilmiştir.

Davanın reddine ilişkin kararın taraflara tebliği üzerine sürenin son günü olan 18.11.2010 tarihinin ... tatiline rast gelmesi ve kararın 23.11.2010 tarihi itibariyle kesinleşmiş olmasına rağmen; mahkemece şerh edilen kesinleşme tarihi hatalı ise de; kesinleşme işlemi bir idari işlem niteliğinde olduğundan temyiz edilebilir nitelikte bir mahkeme kararı olmadığı (HUMK. md. 427/1) ve idari işlem niteliğiyle mahkemesince re'sen veya talep üzerine her zaman düzeltilmesi imkan dahilinde olduğu;

kesinleştirme şerhi verilmesinin veya düzeltilmesinin ek karara konu edilemeyeceği, bu konuda yapılacak işlemin gerekçeli kararın uygun bir bölümüne yapılacak bir açıklamadan ibaret olduğu, bu nedenle mahkemece verilen ek kararın yok hükmünde olduğu göz önüne alınarak temyiz talebinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.