Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21157 K.2013/7243

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı koca tarafından velayet yönünden; davacı kadın tarafından kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerszidir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davacı kadının eşini istemediğini söylemesi ve birlik görevlerini yerine getirmemesine karşılık ; davalı kocanın da davacı eşine şiddet uyguladığı, aşağılayıcı sözler sarfettiği ve tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre boşanmaya neden olan olaylarda davalı koca daha fazla kusurludur. Durum böyleyken tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK.md.174/1-2) taleplerinin reddi doğru görülmemiştir.