Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21418 K.2013/7266

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından velayet, çocuk için hükmolunan nafaka ve manevi tazminat isteğinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Kocanın darp eyleminden sonra evliliğin devam ettiği ve bu eylemin hoşgörüyle karşılandığı anlaşılmaktadır. Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda güven sarsıcı davranışta bulunan davalı kocanın az, başkasıyla birlikte yaşayıp çocuk sahibi olan davacı kadının daha ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece de davacı kadının ağır kusurlu olduğu kabul edildiği halde davalı koca yararına Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi gereğince manevi tazminata karar verilmemesi doğru bulunmamıştır.