Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/21446 K.2013/7388

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kocanın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir. 2-Mahkemece; davacı annenin kısıtlı olması, davalı babanın ise, çocuğuyla ilgilenmediği gerekçesiyle velayetin ana ve babadan kaldırılmasına karar verilmiştir.

Velayetin kaldırılması kararı ana ve/veya baba için ağır sonuçlar doğuran bir karardır. Bu nedenle, velayetin kaldırılması kararı verilmeden önce velayetin diğer tarafa verilmesiyle yetinilip yetinilemeyeceği konusunda gerekli tüm araştırmaların yapılması; başka çözüm kalmadığı takdirde velayetin kaldırılması gerekir.

Mahkemenin hükme esas aldığı 06.05.2011 ve 17.11.2011 tarihli psikolog raporlarında ; müşterek çocuğun babasının kendisini bayramlarda görmeye geldiğini, ifade ettiği belirtilmektedir. Bu durumda, 4787 sayılı Aile Mahkemelerinin Kuruluş.

Görev ve Yargılama Usullerine Dair Kanunun 5. maddesi gereğince Aile Mahkemesi bünyesinde bulunan psikolog, pedagog ve sosyal çalışmacıdan oluşan uzmanlardan inceleme ve rapor istenip; davalı babanın barınma, gelir, sosyal ve psikolojik durumuna göre çocuğun sağlıklı gelişimi için velayeti üstlenmeye engel bir durumun bulunup bulunmadığının araştırılması ve diğer deliller de gözönüne alınarak velayet konusunda bir karar verilmesi gerekirken; eksik inceleme ve araştırmayla yazılı şekilde velayetin kaldırılmasına karar verilmesi usul ve yasaya aykırıdır.

3-Kabule göre de; mahkemece hakkında velayetin kaldırılması yönünde karar verilen müşterek çocuğa vasi atanması için yetkili vesayet makamına (sulh hukuk mahkemesi) ihbarda bulunulması ile yetinilmesi gerekirken çocuğa vasi tayini yönünde karar verilmesi doğru olmamıştır.