Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/2197 K.2012/21938

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, reddedilen boşanma davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan tahkikat ve toplanan delillerden; davalı kocanın 2007 doğumlu ortak çocuğun doğumundan önce eşine fiziksel şiddet uygulaması sonucu tarafların ayrı yaşamaya başladıkları, çocuğun doğumundan sonra barışıp yeniden bir araya geldikleri sırada, davalı kocanın tekrar eşine karşı fiziksel şiddete başvurduğu; buna karşılık davacı kadının da kocasına hakaret ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu olaylara göre tarafların evlilik birliği temelinden sarsılmıştır.

Bu sonuca ulaşılmasında; her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte; eşine göre davalı koca daha ağır kusurludur. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya (TMK.md.

166/1)karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.