Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2012/22076 K.2013/8089

Taraflar arasındaki “boşanma” davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı(koca) tarafından, kusura ilişkin gerekçesi, kadın lehine hükmedilen nafakalar ve ziynetler yönünden temyiz edilmekle, evrak okundu, gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle, kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Dava dilekçesi davalıya 03.10.2011 tarihinde tebliğ edildiği halde, davalı vekili cevap süresinden sonra 31.10.2011 tarihinde davaya cevap vermiş, cevap dilekçesinde; boşanma davasının reddini, boşanmaya karar verilmesi halinde tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmesini istemiş, bu isteklerinin yanında; nişan ve düğünde takılan altın cinsindeki takılarının değeri olan 9.700 TL.'nın davacıdan tahsiline karar verilmesini de talep etmiştir.

Bu talep boşanmanın eki niteliğinde olmayıp, harcı yatırılmak suretiyle karşı dava açılmış olması halinde incelenebilir. Karşı dava ise, cevap dilekçesiyle veya esasa cevap süresi içinde ayrı bir dilekçe verilmek suretiyle açılır. (HMK. m. 133/1) Davalı, cevap dilekçesinde veya esasa cevap süresi içinde ayrı bir dilekçe ile ziynet alacağı için herhangi bir karşı dava açmamıştır. Harcın, süresi içinde açılmış bir karşı dava varsa tamamlanması imkan dahilindedir.

Karşı dava yokken sonradan nispi peşin harcın yatırılmış olması, cevap dilekçesindeki talebi karşı dava haline getirmez. Bu husus gözetilmeden, ziynetlerin esası hakkında hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.

SONUC